Leuk en lachen herenigen... Mijn altijd wat bezorgde huisgenootje zou zeggen: "ik weet het niet hoor, lust je er een gladgeschoren Italiaan bij?" Dit klinkt een beetje gay.
Dat zal best, maar een overdosis mensen (vooral in de reclame wereld) valt in de kloof van willen. Wil jij het zijn of ben jij het. Zeg eerlijk, als jonge student moet je niks hebben van die vergrijsde docente die met een onzeker en geforceerde glimlach vertelt dat ze de les leuk maakt vandaag. Stel het je voor, voel je hoe kaakspieren en charisma discussiëren Niet lachen is zo triest, maar enthousiast... Persoonlijk grijp ik dan naar de diarreeremmers die voor de zekerheid in het voorvak van mijn kleurrijke tas zitten.
Ik wil me niet profileren als onze zoon, die over de eeuwige jachtvelden huppelt en water in wijn verandert. Ik heb niet de gave alles leuk te maken. Wel snap ik wat selectieve waarneming is. Daarom ben ik een vrolijke gozer, uitgerust met een aanstekelijke lach. Mijn leven bestaat uit pieken en pieken. Euforische festivalbezoekers die het nut van een zonnebril in het donker testen begrijpen dit. De iets minder positief gedreven individu ziet dat niet echt voor zich. Daarom demonstreer ik selectieve waarneming. De komende weken laat ik zien wat er wel echt leuk is binnen en aan mijn vakgebied, toegepast op een manier die voor jou relevant is.
Dat maakt me erg nieuwsgierig. Kom maar op met die volgende post. Je schrijft echt leuk!
BeantwoordenVerwijderen